ویژگی های سیستم ریخته گری برای ریخته گری های فولادی که سزاوار توجه ما هستند چیست؟
ویژگی های فولاد ریخته گری نقطه ذوب بالا، سیالیت ضعیف، انقباض زیاد و اکسیداسیون آسان است که نیاز به پر شدن سریع و صاف فلز مذاب دارد.
1. ویژگی های فولاد ریخته گری:
1.1 فولاد ریخته گری انقباض بالایی دارد و قطعات ریخته گری مستعد نقص هایی مانند حفره های انقباض، تخلخل، ترک ها و تغییر شکل هستند. برای ریخته گری با تفاوت های قابل توجه در ضخامت و ضخامت دیواره، از اصل انجماد جهتی برای راه اندازی سیستم اسپرو و رایزر استفاده می شود. بهتر است مایع از طریق اسپرو جریان یابد و وارد حفره قالب شود تا توانایی اسپرو برای جبران انقباض را افزایش دهد. برای ریختهگریهای پوستهای که مستعد ترکخوردگی و تغییر شکل هستند، رانرهای داخلی باید به طور یکنواخت بر روی دیوارههای نازک قطعات ریختهگری توزیع شوند و انسداد مکانیکی رانرها برای ریختهگری باید تا حد امکان به حداقل برسد.
1.2 دمای ریختن فولاد ریختگی بالا و مستعد اکسیداسیون است، بنابراین معمولاً با بسته بندی نشتی ریخته می شود. ریخته گری نشتی دارای اثر انسداد سرباره خوبی است و نیازی به اثر انسداد بالای سرباره در سیستم ریخته گری ندارد. بنابراین، سیستم ریخته گری دارای سطح مقطع بزرگ و باز است که نیازی به عملکرد مسدود کننده سرباره بالا ندارد، اما نیاز به پر کردن سریع و روان قالب دارد. فشار ریختن پکیج نشتی زیاد است و به راحتی به اسپرو آسیب می رساند. بنابراین، سیستم ریختن باید برای ساختاری ساده، قوی و مقاوم در برابر ضربه تلاش کند. اسپروها برای ریختهگریهای بزرگ و متوسط، و همچنین رانرهای عرضی و داخلی با دبی فولادی بیش از 1T، باید از لولههای آجر نسوز تشکیل شده باشند. سیستم ریخته گری برای ریخته گری های فولادی کوچک می تواند از شیشه آب، ماسه رزینی یا همه ماسه های سطحی تشکیل شده باشد و از استحکام کافی اطمینان حاصل کند.
2. ویژگی های سیستم ریختگی فولاد ریخته گری:
سیستم ریختن فرآیند توزیع مایع ریخته گری است. تنظیم سیستم ریخته گری باید فلاشینگ ریخته گری را به حداقل برساند، تلاطم مایع فولادی را در حفره قالب به حداقل برساند و از قانون انجماد متوالی تا حد امکان پیروی کند تا مایع فولادی به آرامی در حفره ریخته گری بالا بیاید. در میان آنها، تنظیم اسپرو مهم ترین است. سیستم ریخته گری باید سعی کند تا حد امکان زمان انجماد ریخته گری را کوتاه کند و توزیع بر اساس تقاضا را اجرا کند. برای قطعاتی که به مقدار زیادی آب فولادی نیاز دارند، باید لایه های اضافی اضافه شود. اگر بر اساس شکل ریخته گری طراحی شود، یک لایه باید در ارتفاع 400-500 و یک لایه باید در طول 400-500 تنظیم شود. به این ترتیب زمان عبور فولاد مذاب از کانال ریخته گری طولانی است، اما زمان ورود آن به داخل ریخته گری کوتاه است که برای قسمت پایینی ابتدا سفت شدن، وسط برای تکمیل قسمت پایین مفید است. قسمت بالایی برای تکمیل قسمت میانی، تشکیل یک حالت انجماد متوالی. تصور کنید اگر فقط نوع تزریق پایین را در نظر بگیریم، در عرض 90 ثانیه پس از ریختن، فولاد مذاب در حفره قالب به حرکت مداوم ادامه خواهد داد. کدام یک بهتر از خیزش صاف تصور شده و انجماد لایه به لایه ناشی از ریختن لایه ای است؟ گرههای داغ وارد شده توسط دروازه تزریق پایین و آب سرد فولادی در عملکرد رایزرها و انجماد قطعات ریختهگری تأثیر بسزایی دارد. بنابراین، استفاده از تزریق پایین برای برخی از ریخته گری ها با ارتفاع کم و گره های حرارتی بزرگ منطقی است، اما تأثیر قابل توجهی در استفاده کامل از تزریق پایین برای ریخته گری با گره های حرارتی کوچک و ارتفاع زیاد دارد.
